Срочно. Найдите так называемые тропы в двух белорусских стихотворениях.

Александр в категроии Языкознание, филология, вопрос открыт 10.01.2018 в 01:37

Заранее огромное спасибо.

Хлеб роднай мовы - Мікола Арочка

Шчодрым дамашнім богам

Ляжыць на стале маім бохан —

Па зярнятку з вякоў назапашаны,

У дзяжы ліхалеццяў заквашаны,

Замяшаны на мудрасці, поце

I апалены духам на подзе

Жыцця!



Як ніколі я сёння жадзён яму,

Гэтаму хлебу надзённаму!

Лусту кладу на настольніцы,

Крою дзецям: ешце па поўніцы!

Калі выпадзе з рук — абдзьмухніце,

Не кідайцеся ім, не тапчыце!

Наядайцеся змалку ўволю,

Каб ён вечна вам пах

Родным полем,

Баравінай, зялёнай лагчынай

I рукамі матулі,

Айчынай!

Роднае слова - Данута Бічэль

Пад казачным дубам

над Нёманам сінім

хлапец прызнаваўся ў каханні

дзяўчыне.



I рэхам той шэпт

адгукаўся між гаю:

...Кахаю, кахаю...



Я чула пяшчотнае,

шчырасці поўнае,

маё, беларускае, роднае, кроўнае,

такое раптоўнае,

такое чароўнае.



Такое ласкавае, цёплае, чыстае,

як сонца, агністае,

як Нёман, празрыстае,

як казка, быліна, як песня,

жаданае,

дагэтуль зусім у жыцці не спазнанае,

вясновае слова ад шчырага сэрца.



Яно празвінела над хвалямі ў рэчцы.

Вятрыска шаптаў яго

з лісцем між гаю:

...Кахаю, кахаю...

Шапталі яго сенажаць і дуброва,

людзьмі перачутае,

некаму нова,

адзінае, дзіўнае светлае слова —

кахаю... кахаю...



Кахаю...

Люблю...

Беларускаму краю

бясконца я слова «люблю» паўтараю.